شماره ۱۲۵ - بی روی دل افروزت عمرم به چه کار آید

بی روی دل افروزت عمرم به چه کار آید
با لعل جهان سوزت جان در چه شمار آید ۱

شد کشتی عمر من در بحر هوایت غرق
هیهات که آن کشتی روزی به کنار آید ۲

هم بوی بهار آید از چین سر زلفت
در باغ سحرگاهان چون باد بهار آید ۳

آن لحظه که تو برقع از چهره براندازی
در دیده مشتاقان گل راست چو خار آید ۴

دل شد ز دیار خود و اکنون به دیاری نیست
باشد که ز کوی تو روزی به دیار آید ۵

روزی که نباشم من، از خاک من غمگین
باشد ورقش خونین هر گل که به بار آید ۶

بر جان جلال از غم هر لحظه منه باری
کآن عاشق مسکین هم روزیت به کار آید ۷