شماره ۱۲۶ - گر از لعل تو کام جان برآید

گر از لعل تو کام جان برآید
بر ما کار جان آسان برآید ۱

عذار تو گلی بالات سروی ست
که گرد باغ ناگاهان برآید ۲

ز خجلت گل ز بستان برنیاید
ولیکن سرو از بستان برآید ۳

بیا تدبیر آب چشم من کن
وگرنه در جهان طوفان برآید ۴

شبی خواهم که پنهان پیشم آیی
ولی خورشید کی پنهان برآید ۵

لبت جانست و خطّت مور ما را
نمی باید که مور از جان برآید ۶

جلال! اوصاف لعل او فرو خوان
که شور از مجلس مستان برآید ۷