شماره ۲۱۸ - آن ابرو و رخ نیست هلال و قمر است آن

آن ابرو و رخ نیست هلال و قمر است آن
وان عارض ولب نیست که شمع و شکر است آن ۱

گر دردسری هست ترا راحت جان است
ور راحت دل می طلبی دردسر است آن ۲

سیلاب که بر چهره ام از دیده روان است
بازیچه مپندار که خون جگر است آن ۳

بدنامی عشّاق که در چشم تو عیب است
نزد من اگر عیب نگیری هنر است آن ۴

عیب و هنرش زود شود فاش هر آن چیز
کاندر نظر مردم صاحب نظر است آن ۵

ز آشفتگی آشفته کند حال جهانی
زلف تو که سر فتنه دور قمر است آن ۶

ای خواجه هشیار! به سر منزل خوبان
آهسته قدم نِه که مقام خطر است آن ۷

پاکیزه تر از حسن رُخت را صفتی هست
از حُسن فزون است که چیزی دگر است آن ۸

ترسم که خیالت چو قدم رنجه نماید
در دیده من جای نماند که تر است آن ۹

این کام جلال است که در پای تو میرد
از خویش مرانش که ز مرگش بتر است آن ۱۰