شماره ۲۱۷ - که می برد به سوی دوستان سلام غریبان

که می برد به سوی دوستان سلام غریبان
که می برد به سوی خان و مان پیام غریبان ۱

نسیم باد صبا! نزد یار ما گذری کن
به دوستان قدیمی رسان سلام غریبان ۲

به وقت شام من خسته زار زار بگریم
که گریه بیشتر آرد نماز شام غریبان ۳

زمانه هر نفسم شربتی دگر دهد از غم
که جای شربت ناکامی ست کام غریبان ۴

مرا به غربت اگر روز تیره است عجب نیست
که آفتاب نتابد فراز بام غریبان ۵

ز تاب غربت و غم موج خون به اوج برآید
به پیش دیده من گر برند نام غریبان ۶

جلال دارد امید وصال یار و ندارد
امید آن که برآرد زمانه کام غریبان ۷