هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی خود به معشوق سخن می‌گوید. او از زلف معشوق، تأثیر عشق بر جان و دل خود، و رنج‌های ناشی از دوری معشوق می‌سراید. شاعر از آتش عشق و سوزش دل شکسته خود می‌گوید و آرزو می‌کند که معشوق به او توجه کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند سوزش عشق و دل‌شکستگی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۲۲۷ - ای زلف تو بخت تیره من

ای زلف تو بخت تیره من
تاریکی او چو روز روشن ۱

زین پس سرِ ما و خاک پایت
چون دست نمی رسد به دامن ۲

عشق تو رسید و کرد تاراج
جان و دل و صبر و هوش از من ۳

سوزد تر و خشک جمله یکسان
آتش چو در اوفتد به خرمن ۴

بازیچه مدان که آتشی هست
این دود که می رود ز روزن ۵

تا غمزه تو دلی رباید
صدجانِ بستان به وجه احسن ۶

ای حلقه زلف تا بدارت
ارباب قلوب را نشیمن ۷

آن کاکل عنبرین بر افشان
وین گرمی آفتاب بشکن ۸

تا چند جلال دل شکسته
بی دوست بود به کام دشمن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۶ - امروز درین شهر هر آن دل که شود گم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۸ - ای بت سرو قد سیمین تن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.