شماره ۲۴۲ - زهی زلف تو نرخ سنبل شکسته

زهی زلف تو نرخ سنبل شکسته
به زنجیر زلفت دل خسته بسته ۱

دلم را ازین بیش مشکن که هرگز
نبوده ست بازار گرمم شکسته ۲

بشد عاشق زار تا در رخت دید
دلم پاره پاره گلم دسته دسته ۳

از آن چشم و زلف تو تا خود چه خیزد
دو طرّار و قتال با هم نشسته ۴

خوشا قامت و عارضت هر دو با هم
که بخت بلند است و روز خجسته ۵

اگر باز بینم رخت، باز بینم
ز دامان خود دست محنت گسسته ۶

جلال ار بماند ز عشقت نگردد
ز لوح دلش نقش عشق تو شسته ۷