هوش مصنوعی:
شاعر از سرگردانی خود در جستجوی نام معشوق میگوید و با دیدن زلف معشوق بر رخ او، گمان میبرد که خورشید در آغوش شب قرار گرفته است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شمارهٔ ۱ - خوش
آفتابی که بنده سرگردان
نام او را چو ذرّه در طلب است ۱
زلف بر رخ نهاد و من گفتم
سر خورشید در کنار شب است ۲
نام او را چو ذرّه در طلب است ۱
زلف بر رخ نهاد و من گفتم
سر خورشید در کنار شب است ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:ترکیببند
گوهر بعدی:شماره ۲ - ای جوادی که به یک بخشش دست زادۀ تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.