هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از تنگدستی و فقر شدید خود می‌گوید که به حدی رسیده است که حتی کوچکترین وسایل زندگی مانند کوزه آب و ابزار کارش را نیز گرو گذاشته است. او از ترس طلبکاران حتی نمی‌تواند آزادانه سخن بگوید و وضعیت مالی‌اش به حدی خراب است که نظم زندگی‌اش را از دست داده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق اجتماعی و عاطفی مانند فقر، ناامیدی و فشارهای زندگی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۲ - ای جوادی که به یک بخشش دست زادۀ تست

ای جوادی که به یک بخشش دست زادۀ تست
حاصل بحر و دفین خانه کان در گرو است ۱

دست تنگی من امروز بدان جای رسید
که به یک روزه کفافم دل و جان در گرو است ۲

هرچه در خانۀ من بود نهادم به گرو
کوزه آب چه باشد که به نان در گرو است ۳

به جو و کاه که الب ته از آن نیست گزیر
زین و آلت همه با تنگ و عنان در گرو است ۴

نوکران را چه توان گفت که چون است احوال
همه را ترکش و شمشیر و کمان در گرو است ۵

من ز بیم غُرما هیچ نیارم گفتن
چون بگویم که به صد جای زبان در گرو است ۶

نظم کارم که ازین غصّه خراب است و تباه
به کهین فیض از آن کلک و بنان در گرو است ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱ - خوش
گوهر بعدی:شماره ۳ - بر معشوقم آمد رکن فصّاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.