هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا (یا شاعری با سبک مشابه) است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، مفاهیم عرفانی و عاشقانه را بیان میکند. شاعر از جلوههای مختلفی مانند طاووس قدس، شعله، خال بر لب، آیینه، و سوارکار در رزمگاه صحبت میکند تا به مفاهیمی مانند عشق الهی، فنا، دلاوری، و تسلیم در برابر آرزوها بپردازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'قصاب نفس' و 'سگ در مرسی' ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشند که برای سنین بالاتر مناسبتر است.
شماره ۱۴۴ - در دل خیال یار بسی جلوه میکند
در دل خیال یار بسی جلوه میکند
طاووس قدس در قفسی جلوه میکند ۱
سر آنچه میزند به دلم هست دود آه
یا شعله در میان خسی جلوه میکند ۲
خال است بر لب تو برآورده سر ز خط
یا پای در شکر مگسی جلوه میکند ۳
آیینهای است بر سر راه فنا جهان
هر دم در آن مثال کسی جلوه میکند ۴
در رزمگاه عرصه عالم دلاوری
هر دم سوار بر فرسی جلوه میکند ۵
قصاب نفس بسته به پای صد آرزوست
این سگ همیشه در مرسی جلوه میکند ۶
طاووس قدس در قفسی جلوه میکند ۱
سر آنچه میزند به دلم هست دود آه
یا شعله در میان خسی جلوه میکند ۲
خال است بر لب تو برآورده سر ز خط
یا پای در شکر مگسی جلوه میکند ۳
آیینهای است بر سر راه فنا جهان
هر دم در آن مثال کسی جلوه میکند ۴
در رزمگاه عرصه عالم دلاوری
هر دم سوار بر فرسی جلوه میکند ۵
قصاب نفس بسته به پای صد آرزوست
این سگ همیشه در مرسی جلوه میکند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - دل من چون به هوای سفری برخیزد
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - آن کس که شبی دیده بیدار ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
