شماره ۱۷۲ - گر شوی آشنا به سوز و گداز

گر شوی آشنا به سوز و گداز
به تو درها شود به عشرت باز ۱

چرخ پروانه شو که جات دهند
به سر دست خویش چون شهباز ۲

این چه بیگانگی است بر در دوست
سعی کن تا شوی تو محرم راز ۳

صیقلی کن چو مهر آینه را
سینه را ده ز زنگ کی پرداز ۴

زآتش عشق اگر سری داری
همچو شمع از غمش بسوز و بساز ۵

لا مکان سیر شو که برهانی
خویش را از غم نشیب و فراز ۶

چشم حق‌‌بین بهم رسان قصاب
چند باشی اسیر عشق مجاز ۷