هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و رنج‌های آن سخن می‌گوید. شاعر از دل غم‌دیده، مژگان دراز، و ناز و نیاز عاشق و معشوق می‌گوید. همچنین به خطرات عشق مانند تیرهای کشنده و دام‌های صیاد اشاره می‌کند. در نهایت، شعر به قانون محبت و سوز و گداز عشق می‌پردازد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین برخی اشارات به رنج و خطرات عشق وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۱۷۱ - با دل غم‌دیده‌ای صیدافکن عاشق‌نواز

با دل غم‌دیده‌ای صیدافکن عاشق‌نواز
می‌کند بسیار خوبی عمر مژگانت دراز ۱

نی ز ما دور است جانبازی نه از تو سرکشی
می‌برازد هر دو بر ما از تو ناز از ما نیاز ۲

خط چو سر برزد ز کید چشم او غافل مباش
در کمینگاه است چون صیاد دامی کرده باز ۳

دل از آن برگشته مژگان پس گرفتن مشکل است
کی توان گنجشگ را بیرون کشید از چنگ باز ۴

پر مکن از سوختن منعم که بر بالای شمع
روز اول دوخت گردون جامه سوز و گداز ۵

پرده عشاق افتاد از نوا بر روی کار
عشق آن روزی که قانون محبت کرد ساز ۶

تیر قیقاج‌افکنان قصاب مردافکن شوند
سخت می‌ترسم ز مژگان‌های چشم ترک‌تاز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - آن روز که کردند به دل تخم وفا سبز
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - گر شوی آشنا به سوز و گداز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.