هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، به توصیف نگاه معشوق و تأثیر عمیق آن بر شاعر میپردازد. نگاه معشوق مانند تیر غمزه، شمع سوزان، و درخت بارور تصویر شده است که شاعر را از خود بیخود میکند و او را در سفر دائمی نگه میدارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۷۷ - حجاب از رخ چو بردار نگاهش
حجاب از رخ چو بردار نگاهش
ز هر بیدل خبر دارد نگاهش ۱
چو خار آشیان آن رشگ طاووس
مرا در زیر پر دارد نگاهش ۲
چو تیر غمزه دائم در کمان هست
چپانداز دگر دارد نگاهش ۳
مرا چون شمع سوزان و گدازان
سر شب تا سحر دارد نگاهش ۴
کس از تأثیر نازش نیست جانبر
خدنگ کارگر دارد نگاهش ۵
مرا از دانه اشگ اندر این باغ
چو نخل بارور دارد نگاهش ۶
ز یک نظاره او رفتم از خویش
مدامم در سفر دارد نگاهش ۷
مرا قصاب افکند آنکه از چشم
مگر از خاک بردارد نگاهش ۸
ز هر بیدل خبر دارد نگاهش ۱
چو خار آشیان آن رشگ طاووس
مرا در زیر پر دارد نگاهش ۲
چو تیر غمزه دائم در کمان هست
چپانداز دگر دارد نگاهش ۳
مرا چون شمع سوزان و گدازان
سر شب تا سحر دارد نگاهش ۴
کس از تأثیر نازش نیست جانبر
خدنگ کارگر دارد نگاهش ۵
مرا از دانه اشگ اندر این باغ
چو نخل بارور دارد نگاهش ۶
ز یک نظاره او رفتم از خویش
مدامم در سفر دارد نگاهش ۷
مرا قصاب افکند آنکه از چشم
مگر از خاک بردارد نگاهش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - غرقه دریای عشقیم از کنار ما مپرس
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - گه انیس دشت و گاهی محرم گلزار باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
