هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی سخن میگوید که خود را غرق در دریای عشق میداند و از دیگران میخواهد که از حال و روز او نپرسند. او خود را مانند موجی خانهبهدوش، نخل سروستان، و خار خشک بوستان توصیف میکند. عاشق از پیوند ناگسستنی خود با معشوق و از رنجهای عشق میگوید و اشاره میکند که مانند پروانهای است که به شمع عشق میسوزد. شعر با تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، حالات روحی و عاشقانهی شاعر را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانهی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم به درک و تجربهی بیشتری نیاز دارند.
شماره ۱۷۶ - غرقه دریای عشقیم از کنار ما مپرس
غرقه دریای عشقیم از کنار ما مپرس
خانه بر دوشیم چون موج از دیار ما مپرس ۱
نخل سروستان تصویریم بر از ما مخواه
خار خشگ بوستانیم از بهار ما مپرس ۲
ما و زلف او به یک طالع ز مادر زادهایم
میشوی آشفته حال از روزگار ما مپرس ۳
مشهد ما را فروغ شمع میداند کجاست
مشرب پروانه داریم از مزار ما مپرس ۴
روز و شب در کوره دهریم با صد پیچوتاب
در گداز امتحانیم از غبار ما مپرس ۵
ما و دل ماتیم در این عرصه شطرنج دهر
جان و دل را تا نبازی از قمار ما مپرس ۶
کشته صبح بناگوش و هلاک کاکلیم
بیش از این قصاب از لیل و نهار ما مپرس ۷
خانه بر دوشیم چون موج از دیار ما مپرس ۱
نخل سروستان تصویریم بر از ما مخواه
خار خشگ بوستانیم از بهار ما مپرس ۲
ما و زلف او به یک طالع ز مادر زادهایم
میشوی آشفته حال از روزگار ما مپرس ۳
مشهد ما را فروغ شمع میداند کجاست
مشرب پروانه داریم از مزار ما مپرس ۴
روز و شب در کوره دهریم با صد پیچوتاب
در گداز امتحانیم از غبار ما مپرس ۵
ما و دل ماتیم در این عرصه شطرنج دهر
جان و دل را تا نبازی از قمار ما مپرس ۶
کشته صبح بناگوش و هلاک کاکلیم
بیش از این قصاب از لیل و نهار ما مپرس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - آنچه ناید هرگزم از دست تدبیر است و بس
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - حجاب از رخ چو بردار نگاهش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.