هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به توصیف جبریل، ماه و خورشید، و احساسات شاعر میپردازد. در آن از عناصری مانند شمشیر، تیر، ابرو، و زلف برای خلق تصاویر ذهنی قوی استفاده شده است. همچنین، شاعر به رابطهای عمیق با طبیعت و مفاهیم عرفانی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۸۷ - صدای بال جبریل است آواز پر تیرش
صدای بال جبریل است آواز پر تیرش
چراغ خانه دلها است عکس برق شمشیرش ۱
رفیق ماه و خورشید است زآنرو میتوان گفتن
که همزاد رخش ماه است و خورشید است همشیرش ۲
رسد چون بر میان نازکش باریکبین گردد
مصور موشکافی میکند هنگام تصویرش ۳
دل غمدیدهام داند خرابی به ز آبادی
عجایب منزلی دارم که ویرانی است تعمیرش ۴
کند چون ابروی صیدافکنش عزم کمانداری
دو زنجیر است بیمانند یکسر بر دم تیرش ۵
شبی قصاب در بستر به زلفش همسخن بودم
چنین خوابی که من دیدم پریشان است تعبیرش ۶
چراغ خانه دلها است عکس برق شمشیرش ۱
رفیق ماه و خورشید است زآنرو میتوان گفتن
که همزاد رخش ماه است و خورشید است همشیرش ۲
رسد چون بر میان نازکش باریکبین گردد
مصور موشکافی میکند هنگام تصویرش ۳
دل غمدیدهام داند خرابی به ز آبادی
عجایب منزلی دارم که ویرانی است تعمیرش ۴
کند چون ابروی صیدافکنش عزم کمانداری
دو زنجیر است بیمانند یکسر بر دم تیرش ۵
شبی قصاب در بستر به زلفش همسخن بودم
چنین خوابی که من دیدم پریشان است تعبیرش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - هزار حیف کزین عمر پنجروزه خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - بدان قرار که تن را بود به جان اخلاص
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
