هوش مصنوعی:
شاعر از کوتاهی عمر و ناآگاهی از آینده شکایت میکند و هشدار میدهد که نباید به تلاشهای ناچیز خود مغرور شد، زیرا چالشهای بزرگی در پیش است. او از طمع و نادانی خود مینالد و از خداوند طلب رحمت میکند. همچنین، به بیت حافظ اشاره میکند که نگرانیهای بیفایده را نکوهش میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۸۶ - هزار حیف کزین عمر پنجروزه خویش
هزار حیف کزین عمر پنجروزه خویش
نیافتیم که ما را چه خواهد آمد پیش ۱
به سعی ناخن تدبیر خویش غره مباش
که عقدهها است در این راه پرخطر در پیش ۲
به شهد بیهده دست طمع دراز مکن
به هوش باش که نوش سپهر دارد نیش ۳
ز پا فتادهام ای پادشاه کون و مکان
تو رحم کن ز ره لطف بر من درویش ۴
نگاه کن به رخ زرد و اشگ گلگونم
ببین چه میکشم از دست نفس کافر خویش ۵
خوشم ز مصرع حافظ که گفت ای قصاب
چهها است بر سر این قطره محالاندیش ۶
نیافتیم که ما را چه خواهد آمد پیش ۱
به سعی ناخن تدبیر خویش غره مباش
که عقدهها است در این راه پرخطر در پیش ۲
به شهد بیهده دست طمع دراز مکن
به هوش باش که نوش سپهر دارد نیش ۳
ز پا فتادهام ای پادشاه کون و مکان
تو رحم کن ز ره لطف بر من درویش ۴
نگاه کن به رخ زرد و اشگ گلگونم
ببین چه میکشم از دست نفس کافر خویش ۵
خوشم ز مصرع حافظ که گفت ای قصاب
چهها است بر سر این قطره محالاندیش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۵ - ماییم و درد و داغ دل بیقرار خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۷ - صدای بال جبریل است آواز پر تیرش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
