هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عرفانی و معنوی است که در آن شاعر از خداوند میخواهد تا حافظ و نگهدار مخاطب باشد. در این شعر، تأکید بر ایمان به خدا، دعا برای رفع مشکلات، و اعتماد به عنایت الهی در مواجهه با سختیهای زندگی است. همچنین، اشارههایی به نقش دعا، امید و توکل در زندگی دارد.
رده سنی:
12+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و استعاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا مخاطب بتواند ارتباط مناسبی با محتوا برقرار کند.
شماره ۱۹۹ - به هر کجا که روی باشدت خدا حافظ
به هر کجا که روی باشدت خدا حافظ
بود همیشه تو را ز آفت سما حافظ ۱
به هر اراده که داری رسی به مطلب دل
ز هر دلی گذری گرددت دعا حافظ ۲
اگرچه گل ز نسیم صبا خطر دارد
تو آن گلی که بود دائمت صبا حافظ ۳
به خاطر تو گزندی ز چشم بد نرساد
بود تو را ز همه دردها دوا حافظ ۴
فکند اگر گرهی روزگار در کارت
مدار بیم که باشد گرهگشا حافظ ۵
مرا امید که از آفت زمانه بود
تو را دعای سحرگاه پیر ما حافظ ۶
امید آنکه به دنیا و آخرت قصاب
بود مدام تو را شاه اولیا حافظ ۷
بود همیشه تو را ز آفت سما حافظ ۱
به هر اراده که داری رسی به مطلب دل
ز هر دلی گذری گرددت دعا حافظ ۲
اگرچه گل ز نسیم صبا خطر دارد
تو آن گلی که بود دائمت صبا حافظ ۳
به خاطر تو گزندی ز چشم بد نرساد
بود تو را ز همه دردها دوا حافظ ۴
فکند اگر گرهی روزگار در کارت
مدار بیم که باشد گرهگشا حافظ ۵
مرا امید که از آفت زمانه بود
تو را دعای سحرگاه پیر ما حافظ ۶
امید آنکه به دنیا و آخرت قصاب
بود مدام تو را شاه اولیا حافظ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - چون سبزه از کنار گلستان دمیده خط
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - گوییا خط عارض آن دلربا را کرده حفظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.