شماره ۱۹۸ - چون سبزه از کنار گلستان دمیده خط

چون سبزه از کنار گلستان دمیده خط
یا هاله گرد عارض ماهت کشیده خط ۱

افتاده سایه پر طوطی بر آینه
یا قدرت‌آفرین به رخت آفریده خط ۲

بس نازک است پشت لبت را کبود کرد
گردانده سنگ لعل تو را نامکیده خط ۳

سربرزد از کنار گلستان حسن تو
گل تا ز باغ عارض ماه تو چیده خط ۴

بیرون چو خضر کرده سر از چشمه بقا
آب حیات از لب لعلت چشیده خط ۵

قصاب گرد چشمه جان سبزه رسته است
یا در کنار لعل لب او دمیده خط ۶