هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر اعتماد به خداوند در همه حالات زندگی است. شاعر با اشاره به مشکلات و تفرقه‌های ناشی از غم، از یاری خداوند سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که دشمنی‌های دنیا را نباید جدی گرفت. همچنین، او به اهمیت عشق و وفاداری اشاره کرده و هشدار می‌دهد که نباید به ظواهر فریبنده اعتماد کرد. در نهایت، شاعر به گریه و اشک به عنوان راهی برای نجات از سختی‌ها اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند فریبندگی دنیا و دشواری‌های زندگی نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۰۱ - مرا که هست ز هر باب کردگار حفیظ

مرا که هست ز هر باب کردگار حفیظ
به هر دری که نهم روی هست یار حفیظ ۱

شدیم تفرقه از باد غم در این وادی
مگر تو ام شوی ای آتشین عذار حفیظ ۲

به هم رسان گل داغی وز آتش ایمن باش
چرا که نخل چمن را است برگ و بار حفیظ ۳

به دوست دشمنی دهر، اعتبار مکن
نگشته است به کس دهر کج‌مدار حفیظ ۴

به پاس جلوه معشوق عشوه در کار است
کسی به گل نتواند شدن چون خار حفیظ ۵

به زیر سایه کم‌فرصتان پناه مبر
نگرددت دم شمشیر آبدار حفیظ ۶

به گریه کوش که آتش نسوزدت قصاب
مگر همان شودت چشم اشگبار حفیظ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۰ - گوییا خط عارض آن دل‌ربا را کرده حفظ
گوهر بعدی:شماره ۲۰۲ - من که در بزم تو دارم راه پایی همچو شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.