شماره ۲۷۶ - درد او هرچند بسیار است در جان باش گو

درد او هرچند بسیار است در جان باش گو
یار از این معنی خبردار است پنهان باش گو ۱

ما که در پیش غم اصلاً پای کم ناورده‌ایم
مدعای او گر آزار است هجران باش گو ۲

کلبه بی‌دوست را تعمیر کردن ابلهی است
دل تهی چون از غم یار است ویران باش گو ۳

در حقیقت منصب آیینه و عاشق یکی است
هر دو را مقصود دیدار است عریان باش گو ۴

از شکرخند سپهر پرفریب از ره مرو
آخر این بی‌رحم خون‌خوار است خندان باش گو ۵

جنس دانش را نمی‌گیرند بی‌دردان به هیچ
این گهر چون بی‌ خریدار است ارزان باش گو ۶

می‌کند قصاب جوش گریه روشن دیده را
تا چراغ ما شرربار است سوزان باش گو ۷