شماره ۲۷۷ - رفتی ز چشم و ماند به‌جا ماجرای تو

رفتی ز چشم و ماند به‌جا ماجرای تو
خالی است در دو دیده‌ام ای دوست جای تو ۱

گویی که روشناییم از دیده رفته است
تا گریه شسته از نظرم خاک پای تو ۲

خاکم به سر که از دل و جان در وجود من
چیزی نمانده است که سازم فدای تو ۳

بسیار گشته‌ام به گلستان ندیده‌ام
یک برگ گل به شوخی رنگ قبای تو ۴

باید برونش از قفس سینه کرد زود
مرغ دلی که پر نزند در هوای تو ۵

پنهان مکن ز آینه رخسار خویش را
چندان که کسب نور کند از صفای تو ۶

بگشا دری ز لطف که قصاب دیده را
کرده است حلقه در دولت‌سرای تو ۷