شماره ۳۱۰ - مگر آن زمان به حال دل من رسیده باشی

مگر آن زمان به حال دل من رسیده باشی
که حدیث دردناکم ز کسی شنیده باشی ۱

شود آن زمان تسلی ز تو دل که بعد قتلم
ز جفا، کشان‌کشانم به زمین کشیده باشی ۲

ز خودی برآ چو مردان که غزال دل‌فریبش
به تو رام گردد آن دم که ز خود رمیده باشی ۳

ز شراب شوق وصلش شوی آگه آن زمانی
که تو هم به بزم از این می قدحی چشیده باشی ۴

به سپهر سرفرازی رسی آن دمی چو بسمل
که به بال خاکساری به زمین طپیده باشی ۵

ز نشاط اول افتی به زمین ز سستی پر
چو خدنگ اگر به بال دگری پریده باشی ۶

اگرت هواست علوی چو خدنگ راست رو باش
که ز بس کجی مبادا چو کمان خمیده باشی ۷

تو چو شمع در محبت شوی آن زمان توانا
که به پای ناتوانی سر خویش دیده باشی ۸

منگر به قدر قصاب که بی‌بها خریدی
تو قیاس بنده‌ای کن که به زر خریده باشی ۹