شمارهٔ ۱۴ - فی رثاء المظلوم سید الشهداء سلام الله علیه

ای به میدان وفا از دل و جان کرده نثار
سر و تن در ره یار ۱

کرده هفتاد و دو تن یکتنه قربان نگار
همگی شیر شکار ۲

سر به نی شمع دل انجمن ناله و آه
شاهد بزم اله ۳

نقطۀ مرکز یک دائره، سرمه رخسار
محو نور الانوار ۴

تن پر از غنچۀ بشکفته ز پیکان خدنک
گلشنی رنگارنگ ۵

لاله زاری سر هر غنچه دو صد مرغ هزار
زار چون ابر بهار ۶

نو نهالان همه روئیده به پیرامن او
سبزۀ دامن او ۷

لیک از سوز درون فی الشجر الاخضر نار
تا فلک رفته شرار ۸

همه چون نخلۀ طور از عطش افروخته دل
خشک لب سوخته دل ۹

همه از باد خزان ریخته در فصل بهار
مانده بی گل گلزار ۱۰

همه شاداب ز خوناب ولی سینه کباب
تشنه از قحطی آب ۱۱

یک گلستان همه بی آب و دو دریا بکنار
بهرۀ هر خس و خار ۱۲

یک طرف سرو سهی سای ابوالفضل قلم
از کف افتاده علم ۱۳

سرو آزادا قدش گشته تهیدست ز بار
دستش افتاده ز کار ۱۴

تا از آن هیکل توحید جدا گشت دو دست
کمر شاه شکست ۱۵

رفت و بگسیخت ز هم سلسلۀ یار و تبار
شد حرم بی سالار ۱۶

یک طرف یوسف حسن ازل و گرگ اجل
گشته همدست و بغل ۱۷

رنگ خون بر رخ ماهش چه بر آئینه غبار
شد جهان تیره و تار ۱۸

طرۀ اکبر ناکام بخون رنگین است
دل شه خونین است ۱۹

نه عجب گر ز غمش خون شده تا روز شمار
نافۀ مشک تتار ۲۰

یک طرف قاسم ناشاد که در حجلۀ گور
بسته آئین سرور ۲۱

نو عروسان چمن غمزده و زار و نزار
داغ آن لاله عذار ۲۲

بدن نازک او تا شده پامال ستور
شد بپا شور نشور ۲۳

دست و پا تا که بخون سر و تن کرده نگار
چشم گردون خونبار ۲۴

یکطرف اصغر شیرین دهن از ناوک تیر
آب نوشیده و شیر ۲۵

غنچه با تنگدلی خنده زد از ناوک خار
بر رخ بلبل زار ۲۶

طوطی باغ بهشت از ستم زاغ و زغن
رخت بست از گلشن ۲۷

شکر شُکر فشاند از دهن شکّر بار
بهر قربانی یار ۲۸

یکطرف پرد گیان شور و نوا سر کرده
همگی بی پرده ۲۹

بانوان دو سرا شهرۀ هر شهر و دیار
دستگیر اغیار ۳۰

لاله رویان همه را داغ مصیبت بر دل
همه را پا در گل ۳۱

بیکس و بی سر و سالار بجر یک بیمار
دست و پا سلسله دار ۳۲