شماره ۱۸ - یار آنچه بسینۀ سینا کرد

یار آنچه بسینۀ سینا کرد
با این دل سوختۀ ما کرد ۱

قربان فروغ رخش که مرا
نابود چه طور تجلی کرد ۲

سیلاب غمش از چشمۀ دل
اشک مژه ام را دریا کرد ۳

بر زخم دلم افشاند نمک
شرری بملاحت برپا کرد ۴

گر برد توانائی ز تنم
دل را صد باره توانا کرد ۵

از عشق مرا ز خضیض ثری
برتر از اوج ثریا کرد ۶

صد شکر که طوطی طبع مرا
از نغمۀ عشق شکرخا کرد ۷

آن سود که مفتقر از تو نمود
جان را با جانان سودا کرد ۸