هوش مصنوعی:
این شعر به موضوع طمع و پیامدهای منفی آن میپردازد. شاعر از طمع به عنوان عاملی که دل را میبندد، تن را میآزارد و انسان را به ذلت میکشاند، یاد میکند. او از مخاطب میخواهد که یا طمع را رها کند یا با آن مقابله نماید. همچنین، شاعر بر اهمیت قناعت و دوری از طمع تأکید دارد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در شعر، مانند طمع، قناعت و ذلت، برای درک و تجزیهوتحلیل به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارند. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و از آن درس بگیرند.
شماره ۲۰ - ای بسته دل اندر خوان طمع
ای بسته دل اندر خوان طمع
وی خسته تن از پیکان طمع ۱
ای مرغ دلت پیوسته کباب
از نائرۀ سوزان طمع ۲
فریاد که آب رخت را ریخت
بر خاک مذلت، نان طمع ۳
حیف است یوسف طبع عزیز
در بند و غل زندان طمع ۴
از گنج قناعت بی خبری
ای دل که شدی ویران طمع ۵
یا آنکه بنه دندان به جگر
یا آنکه بکش دندان طمع ۶
یا گوش بهر بد و نیک بده
یا آنکه به بند زبان طمع ۷
بر حالت مفتقرت جانا
رحمی کن و بستان جان طمع ۸
وی خسته تن از پیکان طمع ۱
ای مرغ دلت پیوسته کباب
از نائرۀ سوزان طمع ۲
فریاد که آب رخت را ریخت
بر خاک مذلت، نان طمع ۳
حیف است یوسف طبع عزیز
در بند و غل زندان طمع ۴
از گنج قناعت بی خبری
ای دل که شدی ویران طمع ۵
یا آنکه بنه دندان به جگر
یا آنکه بکش دندان طمع ۶
یا گوش بهر بد و نیک بده
یا آنکه به بند زبان طمع ۷
بر حالت مفتقرت جانا
رحمی کن و بستان جان طمع ۸
وزن:
مفعول مفاعیلن فعل
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - هر کس بتو دست تولی زد
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - ای محور دایره ملکوت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
