هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق الهی، جدایی از دنیای مادی، و اشتیاق به وصل با معشوق ازلی میپردازد. شاعر از قفس خاکی (دنیای مادی) شکایت دارد و به دنبال رسیدن به ملکوت و جبروت است. او از عشق به عنوان نیرویی رهاییبخش یاد میکند که میتواند روح را تقویت کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۲۱ - ای محور دایره ملکوت
ای محور دایره ملکوت
سرگشتۀ بادیۀ ناسوت ۱
تا چند در این قفس خاکی
ای بلبل گلزار جبروت ۲
ای مه که فرو رفتی بمحاق
یادی بکن از افق لاهوت ۳
در خطۀ ایمان زن قدسی
تا چند به پیروی طاغوت ۴
کو ساغر سبز زمرد رنگ
وان بادۀ سرخ به از یاقوت ۵
تا روح ترا قوت بخشد
تا آنکه شود جانت را قوت ۶
زان بادۀ عشق خلاصی یافت
از حوت طبیعت، صاحب حوت ۷
از عشق تو در سر مفتقرت
شوری که ندارد تاب سکوت ۸
سرگشتۀ بادیۀ ناسوت ۱
تا چند در این قفس خاکی
ای بلبل گلزار جبروت ۲
ای مه که فرو رفتی بمحاق
یادی بکن از افق لاهوت ۳
در خطۀ ایمان زن قدسی
تا چند به پیروی طاغوت ۴
کو ساغر سبز زمرد رنگ
وان بادۀ سرخ به از یاقوت ۵
تا روح ترا قوت بخشد
تا آنکه شود جانت را قوت ۶
زان بادۀ عشق خلاصی یافت
از حوت طبیعت، صاحب حوت ۷
از عشق تو در سر مفتقرت
شوری که ندارد تاب سکوت ۸
وزن:
مفعول مفاعلتن فعلن
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - ای بسته دل اندر خوان طمع
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - ای تاب و توانم را برده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.