شماره ۵۵ - هرچه آید بسر ما همه از دوری تو است

هرچه آید بسر ما همه از دوری تو است
بانگ رسوائی من نیز ز مستوری تو است ۱

این خماری که مرا بر سر سودا زده است
نشئه غمزۀ آن نرگس مخموری تو است ۲

عاشق سیب ز نخ را نبود درمانی
ور بود بادۀ رمانی انگوری تو است ۳

بلبل نطق مرا تا بدم نفخۀ صور
هوس زمزمه بر شاخ گل سوری تو است ۴

رنج رنجور ترا گنج محبت ز پی است
نه عجب گر دل من عاشق رنجوری تو است ۵

رو مگردان ز من تیره دل ای چشمۀ نور
که مرا روشنی دل ز رخ نوری تو است ۶

مفتقر ما همه آلایش پیدا و نهان
طالب مرحمت معنوی و صوری تو است ۷