هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق و وابستگی شاعر به معشوق یا پروردگار است. شاعر از تیر غمزه‌های معشوق، نیاز به رهایی از دام هوا و هوس، و تقدس حریم معشوق سخن می‌گوید. همچنین، او به امید و الطاف الهی یا شاهانه متوسل می‌شود و اعلام می‌کند که دلش تنها به معشوق تعلق دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۵۷ - براستان که سر من بر آستانۀ تست

براستان که سر من بر آستانۀ تست
نوای روز و شبم شور عاشقانۀ تست ۱

هماره تیر دلم را به تیر غمزه مزن
چرا که پرورش او به آب و دانۀ تست ۲

مرا ز دام هوا و هوس رهائی بخش
که این همای همایون ز آشیانۀ تست ۳

دل ار بملک دو گیتی نمی دهم چه عجب
از آنکه گوهر یک دانۀ خزانۀ تست ۴

فضای سینه اگر رشک طور سینا شد
حریم قدس تو و پیشگاه خانۀ تست ۵

اگرچه بانگ انا الحق ز غیر حق نسزد
ولی به گوش من این نغمه ها ترانۀ تست ۶

بگیر داد من از چرخ پیر و بیدادش
مگر نه شیر فلک رام تازیانۀ تست ۷

نچات مفتقر از ورطۀ بلاعجب است
ولی امید بالطاف خسروانۀ تست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۶ - در سری نیست که سودای سر کوی تو نیست
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - جز غمت سر سویدای مرا رازی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.