هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و عاشقی سخن می‌گوید و خود را همچون مجنون در جستجوی لیلی می‌داند. او از رنج‌های راه عشق و فداکاری‌هایش می‌گوید و مخاطب را به استقامت و همت در این راه تشویق می‌کند. در نهایت، اشاره می‌کند که عشق واقعی نیازمند از خود گذشتگی و فداکاری است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیازمند بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی است. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۱۱۹ - اگر روزانه باشد یا شبانه

اگر روزانه باشد یا شبانه
ندارم جز نوای عاشقانه ۱

پی دیدار رویش بخت بستم
نه صاحب خانه را دیدم نه خانه ۲

نهادم سر به صحرا همچو مجنون
که از لیلی مگر یابم نشانه ۳

زدم در راه عشقش سر به دریا
چه میزد آتش عشقم زبانه ۴

بگرد کوی او سر گرد بودم
بگوشم ناگه آمد این ترانه ۵

نبندی زان میان طرفی کمروار
اگر خود را به بینی در میانه ۶

بکوب این راه را با پای همت
نخواهد اسب تازی تازیانه ۷

چه مردان طریقت راهرو باش
مگیر از بیم چون کودک بهانه ۸

اگر نوح است کشتیان مکن هول
از این دریای ناپیدا کرانه ۹

چه دل دادی بدلبر پس روا نیست
مگر سر را کنی از پی روانه ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - ای که بر اوج نه فلک دام هوس فکنده ای
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - ای شاهد عالم سوز در حسن و دلارائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.