هوش مصنوعی: این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به معشوق (که می‌تواند معشوق زمینی یا خداوند باشد) است. شاعر از جان‌فشانی، جراحت‌های عشق، و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید و به عاشق صادق توصیه می‌کند که به سوی خالق روی آورد و از دنیا بگذرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی کافی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۱ - چون تو جان منی ای جان چه کنم جان و جهان را

چون تو جان منی ای جان چه کنم جان و جهان را
چو منم زنده به عشقت چه کشم منت جان را ۱

چو رسد از تو جراحت بود آن منت و راحت
به دو صد لابه از آن رو طلبم زخم سنان را ۲

چو حدیث تو نگویم صفت عشق نجویم
چو ره عشق بپویم چه کنم پای دوان را ۳

چو ز عشق تو خرابم به جناب تو شتابم
چو نشان تو نیابم بهلم نام و نشان را ۴

چو شدم سوی تو بینا کنم از خویش تبرا
چو شدم غرقه دریا چه کنم قعر و کران را ۵

هله ای عاشق صادق بگسل بند علایق
چو نهی روی به خالق منگر خلق جهان را ۶

دل ز اندیشه جدا جو گذر از خویش و خداجو
تو در اقلیم فنا جو همگی امن و امان را ۷

دلت از فیض نهانی نشود لوح معانی
چو حسین ار نگذاری روش نطق زبان را ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - گشت مسلم ز عشق ملک معانی مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - دلا اگر نفسی می زنی به صدق و صفا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.