شماره ۸۹ - یک لحظه مرا بی رخت آرام نباشد

یک لحظه مرا بی رخت آرام نباشد
دل را به جز از لعل لبت کام نباشد ۱

هیهات که من با تو توانم که نشینم
چون سوی توام زهره ی پیغام نباشد ۲

در صحبت ما زاهد افسرده نگنجد
در مجلس دل سوختگان خام نباشد ۳

سرو از چه جهت خوانمت ای سرور خوبان
چون سرو سمن ساق و گل اندام نباشد ۴

از بهر گرفتاری مرغ دل عشاق
حقا که چو زلف سیهت دام نباشد ۵

با دام فدای تو دل و جان که بجوئی
چون نرگس پر خواب تو با دام نباشد ۶

از ظلمت خط تاب جمالت نشود کم
نقصان مه از تیرگی شام نباشد ۷

هر مرغ دلی کو بپرد از قفس تن
جز در خم زلف تواش آرام نباشد ۸

آن کو چو حسین از غم عشق تو خرابست
او را سر ناموس و غم نام نباشد ۹