هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق و شیفتگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند خورشید، بهشت و پروانه، شدت علاقه خود را توصیف میکند و میگوید که عاشق واقعی به چیزی جز معشوق فکر نمیکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۹۵ - خرم دل آن کس که تمنای تو دارد
خرم دل آن کس که تمنای تو دارد
شادی کسی کو غم سودای تو دارد ۱
تا حشر بود سجده گه اهل محبت
جائی که نشانی ز کف پای تو دارد ۲
شاید که ز خورشید فلک دیده بدوزد
هر کس که نظر در رخ زیبای تو دارد ۳
هرگز به سوی طوبی و جنت نکند میل
آن دل که هوای قد رعنای تو دارد ۴
اصلا نکند جانب فردوس نگاهی
هر دیده که امکان تماشای تو دارد ۵
پروانه صفت گر تو بسوزی ز غم دل
آن شمع شب افروز چه پروای تو دارد ۶
ای دوست حسین این همه سرمایه ی سودا
از سلسله ی زلف سمن سای تو دارد ۷
شادی کسی کو غم سودای تو دارد ۱
تا حشر بود سجده گه اهل محبت
جائی که نشانی ز کف پای تو دارد ۲
شاید که ز خورشید فلک دیده بدوزد
هر کس که نظر در رخ زیبای تو دارد ۳
هرگز به سوی طوبی و جنت نکند میل
آن دل که هوای قد رعنای تو دارد ۴
اصلا نکند جانب فردوس نگاهی
هر دیده که امکان تماشای تو دارد ۵
پروانه صفت گر تو بسوزی ز غم دل
آن شمع شب افروز چه پروای تو دارد ۶
ای دوست حسین این همه سرمایه ی سودا
از سلسله ی زلف سمن سای تو دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - اگر طریقه تو جمله ناز خواهد بود
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - چون شب و روز مرا از تو عنایت باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.