خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق و شیفتگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند خورشید، بهشت و پروانه، شدت علاقه خود را توصیف میکند و میگوید که عاشق واقعی به چیزی جز معشوق فکر نمیکند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۹۵ - خرم دل آن کس که تمنای تو دارد
خرم دل آن کس که تمنای تو دارد
شادی کسی کو غم سودای تو دارد ۱
تا حشر بود سجده گه اهل محبت
جائی که نشانی ز کف پای تو دارد ۲
شاید که ز خورشید فلک دیده بدوزد
هر کس که نظر در رخ زیبای تو دارد ۳
هرگز به سوی طوبی و جنت نکند میل
آن دل که هوای قد رعنای تو دارد ۴
اصلا نکند جانب فردوس نگاهی
هر دیده که امکان تماشای تو دارد ۵
پروانه صفت گر تو بسوزی ز غم دل
آن شمع شب افروز چه پروای تو دارد ۶
ای دوست حسین این همه سرمایه ی سودا
از سلسله ی زلف سمن سای تو دارد ۷
شادی کسی کو غم سودای تو دارد ۱
تا حشر بود سجده گه اهل محبت
جائی که نشانی ز کف پای تو دارد ۲
شاید که ز خورشید فلک دیده بدوزد
هر کس که نظر در رخ زیبای تو دارد ۳
هرگز به سوی طوبی و جنت نکند میل
آن دل که هوای قد رعنای تو دارد ۴
اصلا نکند جانب فردوس نگاهی
هر دیده که امکان تماشای تو دارد ۵
پروانه صفت گر تو بسوزی ز غم دل
آن شمع شب افروز چه پروای تو دارد ۶
ای دوست حسین این همه سرمایه ی سودا
از سلسله ی زلف سمن سای تو دارد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - اگر طریقه تو جمله ناز خواهد بود
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - چون شب و روز مرا از تو عنایت باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.