شماره ۹۶ - چون شب و روز مرا از تو عنایت باشد

چون شب و روز مرا از تو عنایت باشد
من و ترک غم عشق این چه حکایت باشد ۱

چون ز سر تا به قدم لطفی و جانی و کرم
حاش لله که مرا از تو شکایت باشد ۲

طالب وصل نیم بنده ی فرمان توام
بنده را بندگی شاه کفایت باشد ۳

فتنه آموخت بدآموز ولی معلوم است
کآخر فتنه ی او تا به چه غایت باشد ۴

عالمی گر شودم دشمن از آن باکی نیست
گرم از لطف تو ای دوست حمایت باشد ۵

حال ملک دل من چیست تو هم میدانی
زانکه شه با خبر از حال ولایت باشد ۶

آن کریمی که تو از غایت لطف و کرمت
پیش تو ذکر گنه نیز جنایت باشد ۷

اگر از مصحف حسنت ورقی شرح دهم
سوره ی یوسف از آن یک دو سه آیت باشد ۸

مونس جان حسین است جفا و ستمت
که ز تو جور و جفا لطف و عنایت باشد ۹