هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر اشتیاق و سوزش درونی شاعر به دیدار معشوق (که می‌تواند اشاره‌ای به امام حسین (ع) داشته باشد) است. شاعر از فراق و جدایی می‌سوزد و دیدار معشوق را آرزو می‌کند. او حتی سلطنت بر دو عالم را در برابر گدایی بر درگاه معشوق ناچیز می‌شمرد و عشق و بندگی را برترین مقام می‌داند.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های پیچیده‌تر، فهم شعر را برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز می‌کند.

شماره ۲۳۲ - فرخنده زمانی که تو دیدار نمائی

فرخنده زمانی که تو دیدار نمائی
فرخ نفسی کز در عشاق درآئی ۱

نی صبر مرا کز تو زمانی بشکیبم
نی طاقت آنم که تو دیدار نمائی ۲

در پرده نهانی و من از عشق تو سوزان
ای وای از آن لحظه که از پرده برآئی ۳

گویند که از پرتو انوار جمالت
سوزند جهانی چو نقابی بگشائی ۴

در پیش تو جانباختن و سوختن ای جان
زان به که بسوزد دلم از داغ جدائی ۵

عار آیدم از سلطنت ملک دو عالم
گر بر در تو باشدم امکان گدائی ۶

شاهان جهان بنده درگاه حسین اند
تا گفته ای از لطف که تو بنده مائی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۱ - گر عشق ازل بدرقه راه نبودی
گوهر بعدی:شماره ۲۳۳ - اگر تو عاشق حسنی چرا وابسته جانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.