شماره ۲۶۹ - هر دم ز پس پرده دل و دین بربائی

هر دم ز پس پرده دل و دین بربائی
ای وای گر از پرده تجلی بنمائی ۱

تا هیچکسی از تو خبردار نگردد
هر دم به لباس دگر ای دوست برآیی ۲

گفتی چو نقابی بگشائی همه سوزند
من سوخته ی آنکه نقابی نگشائی ۳

چون لاله جگر سوخته از داغ فراقم
ای گل که از این غنچه ی صدتو به درآیی ۴

تو شاه جهانی و جهانی بتو محتاج
بر درگه تو پیشه من، هست گدائی ۵

نشگفت گرت میل جدائی بود از من
جان را بود آری ز بدن رسم جدائی ۶

پارینه حسین از قدمت داشت صفائی
ای یار وفا پیشه ام امسال کجائی ۷