شماره ۲۶۸ - خرم از درد توام، زان رو که درمانم تویی

خرم از درد توام، زان رو که درمانم تویی
رفتی از چشمم ولی، پیوسته در جانم تویی ۱

آشکارا درد دل پیش تو گفتن روی نیست
زانکه من پروانه ام، شمع شبستانم تویی ۲

بی گل رویت اگر چون ابر گریم عیب نیست
من چو یعقوب حزینم، ماه کنعانم تویی ۳

با لب میگون و چشم پرخمار خویشتن
آنکه هردم می کند سرمست و حیرانم تویی ۴

جان من هنگام خاموشی چو جانی در دلم
وقت ناله چون نفس همراه افغانم تویی ۵

در پس هر پرده آنکو فتنه ها انگیختی
گرچه پنهان می کنی، پیدا و پنهانم تویی ۶

خواه چون چنگم نواز و خواه چون عودم بسوز
من غلام بنده ی فرمان شاهم، شاه و سلطانم تویی ۷

تا حیات تازه از عشق تو یابم چون حسین
جان فدایت می کنم، ای آنکه جانانم تویی ۸