شماره ۲۷۲ - ای دل چه شد که خشک و تر غم بسوختی

ای دل چه شد که خشک و تر غم بسوختی
جانهای ما ز آه دمادم بسوختی ۱

آتش به هفت خیمه ی گردون زدی ز آه
وز ناله چار گوشه ی عالم بسوختی ۲

صبر و قرار و جان و دل من ز هجر دوست
بر هم زدی و آن همه در هم بسوختی ۳

درد ترا طبیب دوا چون کند که تو
جان هزار عیسی مریم بسوختی ۴

گفتم که مرهمی بنهی بر جراحتم
آن هم به جای دادن مرهم بسوختی ۵

آخر چه شد حسین که از دود آه خویش
کشت امید و دوده ی او هم بسوختی ۶