هوش مصنوعی: این متن دربارهٔ یکی از متأخرین و سالکان دوران سلطنت اکبرشاه هندی است که به هندوستان سفر کرد و در آنجا با برخی از کاملین ملاقات داشت و در همانجا درگذشت. دو رباعی از او نقل شده که مضامینی عرفانی و عاشقانه دارند و به درد و دریغ دنیا، محبت، و تغافل اشاره می‌کنند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عرفانی و شاعرانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از واژگان و مضامین مانند 'درد و دریغ دنیا' و 'تغافل' نیاز به درک عمیق‌تری از زندگی و تجربیات انسانی دارند.

بخش ۲۲ - ایزدی یزدی

از متأخّرین و از طبقات سالکین در زمان سلطنت اکبر شاه هندی به هندوستان رفته و خدمت جمعی از کاملین رسیده و هم در آنجا فوت شد. این دو رباعی از اوست: ۱
رباعی ۲

بر نیک وبد جهان پر درد و دریغ
گه خنده کنم چو برق و گه گریه چو میغ ۳

غیر از لب ساغر و دم صبح مرا
لبها لب مار گشت و دمها دم تیغ ۴
٭٭٭ ۵

ای ساقی بادهٔ محبت جامی
وی قاصد غمزهٔ بتان پیغامی ۶

تا کی هدف تیر تغافل باشیم
قهری، لطفی، تبسمی، دشنامی ۷
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۲۱ - ابوعلی رودباری قُدِّسَ سِرُّه
گوهر بعدی:بخش ۲۳ - انسی جنابذی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.