هوش مصنوعی: این متن درباره فردی از اهل جاجرم است که سی سال در شیراز زندگی کرده و ارادت شیخ نورالدین آذری طوسی را داشته است. او مثنوی‌ای به نام 'سلطان عبداللّه بن ابراهیم بن شاهرخ میرزا' سروده و در سال 884 درگذشته و در مقبره خواجه حافظ شیرازی دفن شده است. همچنین، یک رباعی از او نقل شده است.
رده سنی: 15+ متن حاوی اطلاعات تاریخی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، رباعی نقل‌شده نیاز به درک عمیق‌تری از مفاهیم عرفانی و ادبی دارد که معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

بخش ۶۰ - طالب جاجرمی

از اهل جاجرم و جاجرم از توابع بسطام است. اما مشارالیه سی سال در شیراز به سر برده. ارادت جناب شیخ نورالدین آذری طوسی را گزیده و در گوشهٔ انزوا خزیده. مثنوی گوی و چوگان به نام سلطان عبداللّه بن ابراهیم بن شاهرخ میرزا منظوم نموده. در سنهٔ ۸۸۴ وفات یافته. در مقبرهٔ خواجه حافظ شیرازی مدفون گردیده. این رباعی از اشعار اوست: ۱

در کوچهٔ عاشقی به پیمان درست
می‌گفت به من اهل دلی روز نخست ۲

طالب مطلب کسی که او غیر تو جست
رو طالب آن باش که او طالب تست ۳
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۵۹ - ضیای بسطامی
گوهر بعدی:بخش ۶۱ - ظهیر فاریابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.