هوش مصنوعی:
این متن دربارهٔ مردی به نام ناصرعلی است که مجرد و وارسته بود و در سال 1119 درگذشت و در جوار شاه نظام اولیا دفن شد. دو بیت شعر از او نقل شده است که دربارهٔ عشق، طاعت، غفلت اهل دنیا و زندهدلی است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشعار حاوی مضامین عمیق فلسفی و عرفانی هستند که نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
بخش ۶۴ - علی سرهندی
وی را میان ناصرعلی گویند. مردی مجرد و وارسته بود. در سنهٔ ۱۱۱۹ رحلت نموده،در جوار شاه نظام اولیا مدفون شد. از اوست:
۱
به طاعت کوش اگر عشق بلانگیز میخواهی
متاعی جمع کن شاید که غارتگر شود پیدا ۲
٭٭٭ ۳
اهل دنیا را ز غفلت زنده دل پنداشتم
خفته آری مردگان را زنده میبیند به خواب ۴
به طاعت کوش اگر عشق بلانگیز میخواهی
متاعی جمع کن شاید که غارتگر شود پیدا ۲
٭٭٭ ۳
اهل دنیا را ز غفلت زنده دل پنداشتم
خفته آری مردگان را زنده میبیند به خواب ۴
تعداد ابیات: ۲
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۶۳ - علای خراسانی
گوهر بعدی:بخش ۶۵ - علمی قلندر هندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
