هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از دریای دربار و عجایب آن سخن میگوید و از افرادی که در خواب دیدههای خود سکوت کردهاند تعجب میکند. سپس، دانای نهانی پاسخ میدهد که دنیای مادی و معنوی با هم متفاوت هستند و نمیتوان آنها را در یک قالب جای داد. همچنین، اشاره میکند که نفس در آتش میسوزد و اگر آتش در آب بیفتد، خاموش میشود.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۹۷ - گذشتن از جهان
دگر ره گفت کای دریای دربار
چو در صافی و چون دریا عجب کار ۱
عجب دارم زیارانی که خفتند
که خواب دیده را با کس نگفتند ۲
همه گفتند چون ما در زمین آی
نگوید کس چنین رفتم چنین آی ۳
جوابش داد دانای نهانی
که نقد این جهانست آن جهانی ۴
نگنجد آن ترنم اندرین ساز
مخالف باشد ار برداری آواز ۵
نفس در آتش آری دم بگیرد
و گر آتش در آب آری بمیرد ۶
چو در صافی و چون دریا عجب کار ۱
عجب دارم زیارانی که خفتند
که خواب دیده را با کس نگفتند ۲
همه گفتند چون ما در زمین آی
نگوید کس چنین رفتم چنین آی ۳
جوابش داد دانای نهانی
که نقد این جهانست آن جهانی ۴
نگنجد آن ترنم اندرین ساز
مخالف باشد ار برداری آواز ۵
نفس در آتش آری دم بگیرد
و گر آتش در آب آری بمیرد ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۹۶ - مبداء و معاد
گوهر بعدی:بخش ۹۸ - در بقای جان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
