هوش مصنوعی:
در این متن، شخصی از زندگی و خاطرات خود سخن میگوید و از پیر دانشآموز پاسخ میشنود که او پیش از ورود به این جهان، نور و ولایتی در آسمانها داشته است. پیر هشدار میدهد که اگر کسی خاطرات گذشته را فراموش کند، ممکن است حتی خاطرات امروز را نیز از یاد ببرد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
بخش ۱۰۰ - در یاد کردن دوره زندگی پس از مرگ
دگر ره گفت بعد از زندگانی
به یاد آرم حدیث این جهانی ۱
جوابش داد پیر دانشآموز
که ای روشن چراغ عالمافروز ۲
تو آن نوری که پیش از صحبت خاک
ولایت داشتی بر بام افلاک ۳
ز تو گر باز پرسند آن نشانها
نیاری هیچ حرفی یاد از آنها ۴
چو روزی بگذری زین محنتآباد
از آن ترسم کز این هم ناوری یاد ۵
کسی کو یاد نارد قصهی دوش
تواند کردن امشب را فراموش ۶
به یاد آرم حدیث این جهانی ۱
جوابش داد پیر دانشآموز
که ای روشن چراغ عالمافروز ۲
تو آن نوری که پیش از صحبت خاک
ولایت داشتی بر بام افلاک ۳
ز تو گر باز پرسند آن نشانها
نیاری هیچ حرفی یاد از آنها ۴
چو روزی بگذری زین محنتآباد
از آن ترسم کز این هم ناوری یاد ۵
کسی کو یاد نارد قصهی دوش
تواند کردن امشب را فراموش ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۴۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۹۹ - در چگونگی دیدار کالبد در خواب
گوهر بعدی:بخش ۱۰۱ - چگونگی زمین و هوا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.