هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر محوریت خودشناسی، حقیقتیابی و دوری از خودپرستی تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد تا با محو کردن نفس خود، به حقیقت الهی دست یابد و با عقل فرزانه و دانش، به یقین برسد. همچنین اشاره میکند که گاهی انسان خود مانع پیشرفت خویش است و باید از پستیها دوری کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی است که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
بخش ۳۱ - در بیان غیبت و حضور میفرماید
محو کن نقش خود از روی ورق
تا بخوانی آیت اثبات حق ۱
هان حسینی قصه را کوتاه کن
بی حسینی عزم آن درگاه کن ۲
حاصل الامر آفت خود هم توئی
نور حق پیداست نامحرم توئی ۳
ای به پستی مانده از بالا مپرس
تیغ لا نارانده از الّا مپرس ۴
در کمال خود چو باشی پایبند
آخر از نور یقین شو بهره مند ۵
عقل فرزانه چو هستت همنشین
بازیابی نکته ی علم الیقین ۶
چون گذشتی در ره دانش به چُست
خود به بینی آنچه دانستی نخست ۷
تا بخوانی آیت اثبات حق ۱
هان حسینی قصه را کوتاه کن
بی حسینی عزم آن درگاه کن ۲
حاصل الامر آفت خود هم توئی
نور حق پیداست نامحرم توئی ۳
ای به پستی مانده از بالا مپرس
تیغ لا نارانده از الّا مپرس ۴
در کمال خود چو باشی پایبند
آخر از نور یقین شو بهره مند ۵
عقل فرزانه چو هستت همنشین
بازیابی نکته ی علم الیقین ۶
چون گذشتی در ره دانش به چُست
خود به بینی آنچه دانستی نخست ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۳۰ - در بیان تلوین و تمکین میفرماید
گوهر بعدی:بخش ۳۲ - در علم الیقین و عین الیقین میفرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.