هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غمگین، بیانگر درد و رنج عاشق از فراق و هجران است. شاعر از صبا (باد) می‌خواهد که پیام‌هایش را به معشوق برساند، از ناله‌هایش در چمن بگوید، و مژده‌ای به مستان دهد. او از بخت بد خود شکایت کرده و آرزوی پایان هجران را دارد. در پایان، شاعر از بهار می‌خواهد که گل اشکی به گریبانش برساند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عاشقانه عمیق، درد و رنج عاطفی، و اشارات عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و فراق نیاز به بلوغ عاطفی دارند.

غزل ۵۱۱ - ای صبا این دل صد چاک بجانان برسان

ای صبا این دل صد چاک بجانان برسان
شانه تحفه بآن زلف پریشان برسان ۱

بچمن گر گذری ناله ای از من نشنو
نغمه تازه بمرغان خوش الحان برسان ۲

زاد راهم همه چون دیده عاشق آبست
می رسد ابرتری مژده بمستان برسان ۳

تا دل آبله ها وا شود از رنج سفر
خضر راهی شو و خود را بمغیلان برسان ۴

کار اغیار چو از بوسه رساندی بکنار
بهر ما نگهی تا سر مژگان برسان ۵

هدف ناوک او باش گرت شوقی هست
آتش سینه خود را به نیستان برسان ۶

تا کی ای بخت بری خاک ز جیبم به کنار
یک شب هجر مرا نیز بپایان برسان ۷

خون اگر نیست دلا آهن پیکان بگداز
مدد اشک باین دیده گریان برسان ۸

نوبهارست کلیم اینهمه افسرده مباش
تو هم آخر گل اشکی به گریبان برسان ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۱۰ - مگو ناصح که بتوان از رخ جانان نظر بستن
گوهر بعدی:غزل ۵۱۲ - دلا بار وجود از خویش افکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.