شمارهٔ ۵ - شکایت از تب و لرز

روزگاری شد که با تب لرز هم پیراهنم
قسمت من گشته این از سرد و گرم روزگار ۱

وقت رفتن می سپارد خود بمن تب لرز خویش
داد امانت داری درد تو ما را اعتبار ۲

شب که شد از اضطراب پیکر بیطاقتم
تار در پیراهنم چون نبض گردد بیقرار ۳

باز گرمی نامزد کرد از پی همخانگی
دید گردون چون ندارم مونس شبهای تار ۴

فال صحت بهر ما بیند مزاج ایدل مترس
دمبدم بر هم خورد گر استخوآنها قرعه وار ۵

آبرا مانند مشک از نهر گردن می خورم
چون تنور از نان خورم بیرون دهم بی اختیار ۶

پیکر چون موی من از بیقراریهای لرز
نسبتش افزون شوم هر دم بتار زلف یار ۷

زانکه می سوزد درونم ز آتش جانسوز تب
آب چون بینم بسان موج گردم بیقرار ۸

ملک تن از ترکتاز لرزه بر هم خورده است
یکسر مو را بجای خود نبینم استوار ۹

زخمهای کهنه را بگسسته از هم بخیه ها
داغهای تازه را افتاده مرهم بر کنار ۱۰