هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از ناسازگاری روزگار و بیمهری بخت شکایت میکند و احساس تنهایی و بیپناهی خود را در میان مردم بیان میدارد. او خود را مانند خشکی در میان گلستان سبز و بیبرگ در میان درختان پربرگ میبیند.
رده سنی:
15+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
شماره ۱۴ - با ما کین سپهر و انجم پیداست
با ما کین سپهر و انجم پیداست
ناسازی بخت بی ترحم پیداست ۱
چون خشکی آشیانه در گلبن سبز
بیبرگی ما میان مردم پیداست ۲
ناسازی بخت بی ترحم پیداست ۱
چون خشکی آشیانه در گلبن سبز
بیبرگی ما میان مردم پیداست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - دل قافله درد ترا مرحله بود
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - ای شوخ بغمزه بر سر جنگ مباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
