هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، با محوریت عشق و مستی ناشی از شراب و عشق الهی، به ستایش می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که باده بدهد و او را از هشیاری به مستی برساند. همچنین، به نقد زاهدان و مفتیان می‌پردازد و عشق را بالاتر از عقل و قوانین ظاهری می‌داند. شعر با تصاویر زیبا از عشق و مستی، مخاطب را به دنیای عرفانی و معنوی دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند شراب و مستی که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، نقد صریح زاهدان و مفتیان نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۳ - در باز شد ز میکده ناموس و نام را

در باز شد ز میکده ناموس و نام را
ساقی صلای باده بگو خاص و عام را ۱

مست و خراب و بیخودم ای پیر می فروش
بنمای راه میکده مستان جام را ۲

دریاب ساقیا بدو جامی دگر مرا
هشیار ساز بیخود مست مدام را ۳

دوران بکام ماست بده باده ساقیا
از من مپرس هیچ حلال و حرام را ۴

مست شراب عشق ز هشیار عقل به
با زاهدان بگوی ز ما این پیام را ۵

زلف چوشب حجاب رخ همچو مه چراست؟
بگشا ز رونقاب و بروز آرشام را ۶

مفتی چو عقل ره نبرد در مقام عشق
از عاشقان بجوی نشان این مقام را ۷

عشاق پخته در حرم وصل محرمند
کی ره بود ببزم تو زهاد خام را ۸

در عاشقی چو شهره شهرم اسیریا
گر عاقلی ز ما مطلب ننگ و نام را ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲ - گر وصال دوست میخواهی دلا
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - بهوای روی جانان دل و جان ماست شیدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.