شماره ۲۱ - افتخار ما به فقرست و فنا

افتخار ما به فقرست و فنا
ما کجا و منصب و مال از کجا ۱

با وجود ملک عشق لایزال
عارم آید زین جهان بی بقا ۲

جان ما مستغرق نور لقاست
کی به جنت سر فرود آید مرا ۳

برفراز نه فلک طیران کند
شاهباز همت والای ما ۴

جان به جانان زنده ی جاوید گشت
تا ز قید خود به کلی شد فنا ۵

از شراب جام منصوری بنوش
مست و بیخودگو انالحق برملا ۶

از می عشقست جان مست الست
این چنین مستی بود بی منتها ۷

دلبرم در کام جان ریزد مدام
آن شراب بی خمار جانفزا ۸

از تجلی جمال روی دوست
جمله عالم غرق نورند و ضیا ۹

عاشقان بینند رویش بی نقاب
لیک چشم زاهدان دارد عما ۱۰

گفت اسیری گر تو میجویی وصال
بی تویی در بزم وصل ما درآ ۱۱