شماره ۲۷ - تا جان ما گذشت ازین قیل و قالها

تا جان ما گذشت ازین قیل و قالها
دل را بیاد روی تو ذوقست و حالها ۱

تاشسته شد ز لوح دلم نقش غیر دوست
جان مرا باوست مدام این وصالها ۲

تا کرده ام بحسن تو تشبیه ماه و خور
دارم ز روی تو همه دم انفعالها ۳

تا آفتاب روی تو دیدم در اوج حسن
دیگر ندید کوکب بختم و بالها ۴

اهل گمان که بهره ندارند از یقین
دارند در ره تو عجایب خیالها ۵

در بزم وصل تو چو دلم شاد و خرمست
جانم رهید از غم هجر و ملالها ۶

حسنی چنین که دید، اسیری نمی توان
گفتن بیان شمه آن ماه و سالها ۷