شماره ۴۹ - ساقی بیا که موسم عیش آمد و طرب

ساقی بیا که موسم عیش آمد و طرب
پرکن قدح که میگذرد فرصت عجب ۱

مستم کن آنچنان که ندانم سر از قدم
تا وار هم ز غصه دوران پر تعب ۲

خواهی که حق شناس شوی خویشتن شناس
عارف بخود نگشته شناسا نه به رب ۳

خود را چنانچه بود بآدم عیان نمود
انسان شدست دیده عالم ازین سبب ۴

تا سنبل و بنفشه بگرد سمن دمید
جانم میان ظلمت و نورست روز و شب ۵

هر کو بفقر نسبت خود را درست کرد
ننگ آیدش دگر که کند فخر برنسب ۶

هر سو اسیریا چه طلب میکنی بیا
چون یار با منست چه حاجت بدین طلب ۷