شماره ۱۳۹ - تا بعشق تو جان گرفتارست

تا بعشق تو جان گرفتارست
دل از این درد و غم جگرخوارست ۱

عمر خود هرکه بی غم عشقت
میگذارد بهر زه بیکارست ۲

مکن انکار عشق ما زاهد
عاشقان را بعشق اقرارست ۳

گرد کوی تو دایما عاشق
پا بجا در سفر چو پرگارست ۴

خود محالست از تو ببریدن
با تو پیوستن ازچه دشوارست ۵

هرکه از درد عشق بیم آرد
نیست عاشق که مرد بیمارست ۶

دل بسودای وصل جانان باخت
جان ودل را، واز دوئی وارست ۷

کی فرود آوریم سر به بهشت
غرض عاشقان چو دیدار است ۸

چون اسیری بقید عشق رخش
جمله خلق جهان گرفتارست ۹